มีหลายคนจำนวนไม่น้อย (แม้แต่ตัวผมเองช่วงแรกๆ) ก็ไม่คิดว่าเป็นเรื่องสำคัญอะไร คิดไปเอาว่าของดีแขวนแล้วก็ต้องเกิดสิ่งดีๆสิ หรือบางครั้งก็มีคิดไปทำนองท้าทายว่า ถ้าศักดิ์สิทธิ์จริง ถ้าแรงจริง ดีจริง ก็ต้องรู้ว่าเราต้องการอะไร
หรืออีกอย่างก็มี แล้วแต่ว่าเบื้องบน ครูบาอาจารย์ท่านจะให้อะไร ไม่อยากขอ ขอแล้วรู้สึกเหมือนเป็นคนกิเลสหนา ละโมบโลภมาก............มีใครคิดแบบนี้ รบกวนแสดงตัวให้รู้ทีครับ ไม่ใช่เรื่องน่าอับอายแต่อย่างใด เพราะครั้งนึงคนที่ใช้ของได้เกิดประสบการณ์กันอย่างชัดเจนในเวลานี้ ก็เคยผ่านการคิดแบบนี้กันมาแล้วแทบจะทุกคน
จำไว้ให้ขึ้นใจเสมอ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ แรงครู แรงคาถาอาคมทั้งหลาย ท่านมายุ่งเกี่ยวกับชะตาชีวิตมนุษย์ไม่ได้ ถ้าเราไม่ได้ร้องขอ แม้ท่านจะอยากช่วยเพียงใดแต่หากเราไม่อนุญาต ไม่ร้องขอความช่วยเหลือจากท่าน ท่านจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้เลย มีกล่าวคำนึงที่ผมชอบมาก เกี่ยวกับพลังเหนือโลกนั่นก็คือ "ไม่ขอไม่ให้ ไม่ใช้ไม่ทำ" เมื่อใดที่เราร้องขอ นั่นก็เป็นอันว่าเราอยู่ภายใต้การดูแลของท่าน ท่านสามารถส่งเสริมและช่วยเหลือเราได้ (ที่เหมาะสมและไม่เกินกรรม)
อย่างนึงที่ต้องพึงสังวรณ์ไว้เช่นกัน พลังเหนือโลกทั้งหลายท่านถือพรหม"อุเบกขา" นั่นคือหากช่วยเหลือไม่ได้ ท่านก็ไม่ทำอะไรที่มันฝืนธรรมชาติหรือเหนือปาฎิหาริย์ ดังนั้นควรจะขออะไร ที่มันอยู่ในหลักความเป็นจริง ไม่เหนือธรรมชาติมากจนเกินไป เพราะทันทีที่เราขอท่านก็ได้ช่วยเหลือตั้งแต่เราเอ่ยปากแล้ว เพียงแต่จะสำเร็จหรือไม่สำเร็จ อยู่ที่ตัวเราเองและเราเห็นและฉวยโอกาสนั้นเอาไว้ได้หรือไม่
นี่คือเคล็ดสำคัญที่สุดในการจะใช้วัตถุและเครื่องรางทั้งหลายให้เกิดผลครับ ใครที่ใช้แล้วเงียบยังไม่เกิดประสบการณ์ใดๆ พิจารณาดู ว่าท่านขอแบบไหน ขอแบบตั้งใจและออกมาจากใจจริงๆ หรือขอๆไปงั้นโดยไม่หวังว่าจะสำเร็จ สิ่งที่ขอคืออะไร เราสมควรจะได้หรือไม่ ถ้าเราสมควรจะได้แล้วยังไม่ได้ ก็ให้ขอจนกว่าจะได้ โดยที่ตัวเราเองก็อย่าย้อมแพ้ อย่าย่อท้อ ลุกขึ้นสู้จนกว่าจะสำเร็จ
อีกวิธีนึงของเคล็ดการใช้วัตถุต่างๆให้เกิดผลครับ สมหวังสำเร็จทุกความตั้งใจกันทุกคนครับ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น